Fournier'in dünyasına bir kere başlayınca kapılıp gidiyorsunuz. Ben biraz sırası karışık bir şekilde okudum kitaplarını. Ama hiç önemli değil zaten dilinin akıcılığı bunun önüne geçiyor.
Dul kitabından 10 yıl sonra yazdığı Dul Ölümsüz Eş Arıyor kitabı eşi Sylvie'nin ölümünden sonra kendine ölümsüz eş bulmak için ilan vermesinden ve ilanına gelen cevaplardan oluşuyor. Konunun kendisi bile zaten yeterince mizahi üstüne bir de Fournier'in mizahi bakış açısı kitabı şahane bir hale getirmiş.
Eşine olan sevgisini Dul kitabını okuyanlar bilir. Eşini ne kadar takdir ettiğini ve sevdiğini öyle bir anlatır ki siz de artık bu aileyi tanıyor gibi olursunuz. Bu kitapta da aynı hisler var. Sylvie'nin ne kadar iyi biri olduğundan bahseder ki zira Fournier'e katlanmıştır hayatı boyunca.
İlanına gelen tüm cevaplar sonunda Fournier kitabı şu sözlerle bitirir:
Hepsi sadece gülmek içindi.
Benim ebedi eşim sensin.
Ebediyeti birlikte geçireceğiz.
Biz birbirimize mahkumuz, sonsuza dek.
Şansına küs, ebedi istirahatin sona erdi.
Yeniden benimle ilgilenmek zorunda kalacaksın.
Kaygılarımı yatıştıracak ve bazen de gömleğimi ütüleyeceksin.
Yeniden evleneceğiz, Pierre'den düğünümüzde yeniden konuşmasını isteyeceğiz.
Endişelenme, çok önemli kararlar aldım artık beni tanıyamayacaksın.
Bir melek olacağım.