Bettercallbee
@bettercallbee
Instagram: 
Bettercallbee
Bettercallbee85 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
' Bütün insanlar sadece birbirleriyle kardeş, eşit değil, ayrıca her birinin içinde bir ve aynı tanrısal ruh yaşıyor. İnsanların bedenleri onları birbirinden ayırıyor, ama içlerinde yaşayan o ruh onları birleştiriyor ve bu ruh birliğini biz sevgiyle tanıyoruz. '
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Beyaz Geceler kısacık bir öykü kitabı. Kitabı okuması anlamlı ve sürükleyici bir eserdi. Hikayenin ana karakteri olan yazar sekiz yıldır Peterburg’da yaşamasına rağmen hiç arkadaşı olmayan birisidir. Ama o bunu kendine pek dert etmemektedir. Çünkü tüm Peterburg sokaklarının kendisine ait olduğunu düşünmekte olan bir hayalcidir. Her gün saatlerce Peterburg sokaklarında gezer ve insanları, binaları izler.Hatta binaların konuştuğunu düşündüğü kısım oldukça keyifliydi.Hikayedeki bu hayalperest adamın genç bir kızla tanışarak onunla arkadaş olması sonra da bu kıza aşık olması ve bu kızın yazarın hayatında meydana getirdiği değişiklikler kitabın ana konusudur. Okurken her iki karaktere karşı da birer yakınlık hissediliyor fakat hayalperestin o naifliği hem Nastenka'yı hem de beni hayran bıraktı diyebilirim. Hayalperestin her ne olursa olsun Nastenka'ya kızamaması ve ona yaşatmış olduğun dört gün için minnettar olması oldukça duyguluydu. Hayata bu kadar şiirsel bakmak, bir hayatı nasıl anlamlı kılar ve anlamlar nasıl anlamsızlığa dönüşür bunu kısacık bir öyküde okuyoruz.
'Hayallerin nerede? Başını sallayarak şöyle diyorsun: Yıllar ne çabuk geçiyor! Sonra yine kendine soruyorsun: Bunca yıl ne yaptın? En iyi vakitlerini nereye gömdün? Yaşadın mı, yaşamadın mı? Bak, diye konuşuyorsun kendinle, baksana, dünya soğuyor. Birkaç yıl daha geçecek, o yılların ardından kasvetli yalnızlık gelecek, bastonlu, titrek yaşlılık gelecek, onların ardından da hüzün ve bezginlik. Hayal dünyan solacak, donakalcak, düşlerin ağaçların sararmış yaprakları misali sararacak ve dökülecekler. Ah Nastenka! Zira tek başına, hepten yalnız kalmak, hatta üzülecek bir şey olmaması ne kadar hüzün verici, hiçlik, tam bir hiçlik... Bu yüzden kaybettiğin her şey, her şey hiçtir, aptalcadır, sıfırdır, var olan sadece hayaldir.'
Gökyüzü öyle yıldızlı, öyle aydınlıktı ki, insan o gökyüzüne bakıp ister istemez, böyle bir gökyüzü altında çeşit çeşit öfkeli ve kaprisli insanlar yaşayabilir mi, diye kendine sormadan edemezdi.