Betül Özalan
@betulozalan
Herkes gider kitapların kalır...
Akıcı bir dille yazılmış keyifle su gibi okunan bir kitaptı. Sadece bazı hikayelere öyle kaptırdım ki kendimi sonunu öyle beklemediğim, of burada mı bitti ya dediğim hikayeleri oldu. Şahin'in başına gelenlere yok artık demedim değil. Hatta bir ara eve gelmemek için bilerek yaptığını bile düşündüm. Hediyenin evin köpeği Roks için söyledikleri istemsiz okurken kahkaha attırdı. Ekmekçi Hakan abinin masum aşkı, kaloriferci Bahrinin ıyuncak duvarı. Hepsini kalbimde hissederek okudum. Gülümsemek, tatlı tatlı hikayeler okumak isterseniz bu kitap tam size göre.
Reklam
Kitabı bir anne adayı olarak çok keyifle okudum. Hiçbir anne evladına bağırmak kızmak istemez. Kitabın adını görenler "bağırmayan annemi olur" diyebilir. Ama okuyunca bağırmadan da anne olunuyormuş diyeceksiniz. Hiçbir varlık bağırılmayı hak etmez. Sizin kızdığınız şeyler evladınız için aslında güzel şeyler olabilir. Baktığınız yön çok önemli. Bu söylediklerimi okuduğunuzda daha iyi anlayacaksınız. Annelik kolay değil. Bizler her şeyi göze alarak evlat sahibi olmaya karar veriyoruz. Ama onları yük olarak görmek doğru değil, onlar bize biz dünyaya gelmek istiyoruz demediler. Bizi de seçmediler. Ama biz onları istedik ve Rabbimiz onları bize emanet etti. Allah'ın bu emanetine gözümüz gibi bakmaya gayret ediyoruz. Emanetlerimizi incitmeyelim. Nebevî terbiyesiyle yetiştirmek varken nefsimize yenilip evlatlarımıza yapmamamız gereken şeyleri yapmayalım. Kolay mı sanıyorsun anneliği diyeniniz olacak. Ama bağırmadan, ceza vermeden de evlat yetiştirmek mümkünmüş. Tabii biz insanoğlu bunu ne kadar yapabiliriz bilmiyorum ama yapmak için bir yola girmek, çabalamak bile bence biz annelere çok şey katacaktır. Bağırmayan anne olmaya niyet etmek bile kocaman bir adım.
Hadi sizde alın okuyun bu kitabı. Sizde niyet edin bağırmayan anne olmaya. Belki nasip olur gerçekleştiririz.
Rabbim evlatlarımızı Nebevi terbiyesi ile yetiştirmeyi nasip etsin.
Başta anlamıyorum ben bu kitabı dediğim ama okudukça anlamak istediğim, anladıkça bırakmak istemediğim bir kitaptı. Cahit Zarifoğlu okuyucuları onun kaleminin ne kadar kıymetli olduğu bilirler. Sakin kafayla okumanızı tavsiye ederim. Benim yine okumak istediğim kitaplardan oldu.
Güneşin Esareti... Adı bile yetiyor yüreğimizi yakması için değil mi?
Bitmesini istemediğim bir kitaptı ama yüreğimi öyle dağladı ki anlatmaya kelimelerim yetmeyecek... Kitabı okurken içinde kayboldum, Alper'in yerine kendimi koymaya çalıştım ama öyle zordu ki empati yapmak, yapmaya çalışmak bile yüreğime kor gibi oturmuştu. Sonunu hiç böyle hayal etmemiştim. Öyle güzel bir dille yazılmış ki asla elinizden bırakmak istemiyorsunuz. Ayrıca okudukça neden diye soruyorsunuz kendinize. Neden bu zamana kadar bunları öğrenmedim ya da neden bildiğim halde bu kadar sessiz kaldım diye kendinize kızıyorsunuz. Fakat gördüğüm bir şey daha vardı ne kadar şükürsüz olduğumuzdu. Özgürlüğün ne kadar değerli olduğunu ama bunu asla anlamadığımızı, kandaşlarımız bayraklarının dalgalanmasına en basitinden özgürce nefes almaya hasretken bizlerin fütursuzca hayat sürdüğünü gördüm. Sosyal medya platformlarında görüyoruz neler için özgürlük istiyorlar (!)ne dinde yeri olan ne ahlakta ama onların öyle çok destekçileri var ki akıl alacak gibi değil. Peki kandaşlarımızı savunan kaç kişiyiz soruyorum size? Kaç avuç insan Doğu Türkistan'da eğitim kampları adı altında yapılan işkencelerden,eziyetlerden, katliamlardan haberdar? Kaç kişi çıkıp da kandaşlarımız için özgürlük istiyor ya da onların sesini duyurmaya çalışıyor? Hz. Ali (r.a) bir sözü var ya hani " Zulmü engelleyemiyorsanız, duyurun." diye. İşte bu zulmü durdurmak için uğraşalım. Naçizane tavsiyem bu kitabı okuyun okutun. Hediye edin, edemiyorsanız bahsedin vesile olun... Bir kişinin daha bayrağı dalgalandığı, İslam'ı rahatça yaşayabildiği için şükretmesine sebep olun. En önemlisi de kandaşlarımız için ses olmaya, birlik olmaya, var olan bir avuç birliğin sayısının çoğalmasında sizinde katkınız olsun.
Öncelikle değerli yazarımız İsmail
Hayatını düzene soktuğunu düşünmeye başladığında birden bir şeyler ters gitmeye başlar. Her şey bitti dediğin anda Rabbin sana sınırsız rızık kapıları açar. Bu kapılara ulaşmak için belki de musibetleri göreceksindir. Her anahtara ulaşmak öyle kolay değildir. Kitabı okurken hayatımda buna benzer olayların ne kadar çok olduğunu gördüm.Sadece kendi hayatımda da değil sevdiklerimin hayatında da olmuş. Ben düşmüşüm Rabbim kaldırmış, ben bitti demişim Rabbim yeniden başlatmış.
Ey Rabbim! Sen nelere kadirsin. Bu hikaye ile geçmişteki düşüp kalkmalarımı hatırlayıp sürekli şükrettim. Kişisel olarak her şerde bir hayır olduğuna inanan biriyimdir. Bu kitabı okuduktan sonra artık hiç tereddütüm kalmadı. Her şerde de , her şeyde de bir hayır var. İsyan etmeden, küfre girmeden sadece Rabbimize sığınarak bu imtihanlardan geçebiliriz.
Öyle isyan etmelerle, ben ne günah işledim de başıma bu geldi demelerle imtihan kazanılmıyormuş.Sabırla, şükürle, duayla, sığınmayla imtihan kazanılıyormuş. Hep aklında şu olsun bu benim imtihanım ve bu derdin,sıkıntının sonunda var bir hikmet. Bu kitaptan sonra hikmeti gören biriysen şükredeceksin, şükrün artacak. Sıkıntı ile karşılaşınca sitem eden biriysen geçmişine dönüp demek bu yüzdenmiş tüm bu sıkıntılar diyeceksin. Sabırla, duayla ve Rabbine sığınma ile tüm sıkıntıları atlatılışın ve her sıkıntının ardındaki ferahlığa kavuşmanın hikayesi. Şimdi diyorum belki Rabbim benden şükrümü artırmamı istiyordu ve bana bu kitabı okumamı nasip etti. Senin niyetin iyilik olsun, güzellik olsun işte o zaman nasibinde güzel olur. Duanda, göz yaşlarında nasibin gizli olabilir. Sabret, rabbine güven. Rabbinden başka kimseye ihtiyacın yok senin. Niyetini temiz tut. Unutma "Nasip niyete vurgundur."
Reklam