Betyys
@betyys
"If you fell down yesterday, stand up today."
Yüksek Lisans
146 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
“Yıllar geçse de bazı duyguların zamanı durur.”
Bazı insanlar hayatımızdan gitse bile içimizden hiç gitmiyor.” duygusu kitabın her satırına yayılmış gibi. Çünkü bazen bir insan fiziksel olarak uzaklaşsa bile, onun bıraktığı iz insanın içinde yaşamaya devam ediyor. Özellikle geçmişte çok anlam yüklediğimiz kişiler, zaman geçse de zihnimizde eksilmeden kalabiliyor. Kitap bunu çok sessiz ama sarsıcı bir şekilde anlatıyor.
Özlem duygusu da burada sadece birini özlemek değil aslında. Eski bir zamanı, eski bir dostluğu, o dönemdeki kendini ve bir daha geri gelmeyecek duyguları özlemek… Bu yüzden kitapta hissedilen özlem çok ağır ve olgun bir özlem. İçinde biraz pişmanlık, biraz kırgınlık ve çok fazla suskunluk var.
Kırgınlık tarafı ise en etkileyici noktalardan biri. Çünkü karakterler açık açık kavga etmiyor; yıllarca içlerinde taşıdıkları kırgınlıkları sakin cümlelerle hissettiriyorlar. Ama o sakinliğin altında büyük bir hayal kırıklığı var. İnsan bazen affetse bile unutamıyor ve kitap tam olarak bu duygunun etrafında dolaşıyor.
Bir de kitap şu düşünceyi çok güçlü veriyor:
Bazı hesaplar kapanmıyor. İnsan yıllar geçse de geçmişte yarım kalan bir konuşmayı, cevapsız kalan bir soruyu veya kaybettiği bir hissi içinde taşımaya devam ediyor. Ve bazen en büyük yük, söylenmeyen şeyler oluyor.
Bu yüzden kitap bittikten sonra geride yoğun bir sessizlik hissi bırakıyor. Sanki okurken sadece karakterlerin değil, kendi geçmişindeki bazı duyguların da yüzeye çıktığını hissediyorsun.
Reklam
“Bir toplum bir çocuğu nasıl bu noktaya getirir?”
Bir çocuk doğuştan kendinden nefret etmez. Ona bunu dünya öğretir.
Bu roman bir “iyileşme hikâyesi” değil, bir “tanıklık” hikâyesi.
Pecola’nın zihninin kırıldığı son bölüm özellikle çok acı… Aslında insanın kendini tamamen kaybetmesinin sessiz anlatımı.
Bazı kitaplar ağlatır.
Bazıları kızdırır.
Bazıları ise içimizde bir oyuk açar.
Bu roman üçüncüsü.
Bazı şeyler söylenmediği için değil, hep saklandığı için ağır
Susmanın yalnızca bir tercih değil, çoğu zaman bir hayatta kalma biçimi olduğunu anlatan çarpıcı bir eser. Kitap, bireyin iç dünyasında taşıdığı sırların, bastırılmış duyguların ve söylenememiş cümlelerin zamanla nasıl bir yük hâline geldiğini sade ama derin bir anlatımla ele alıyor.
Eserin en güçlü yanı, okuru yüksek sesle konuşan olaylara değil, sessizliğin içindeki fırtınalara odaklaması. Karakterler çoğu zaman açıkça itiraf etmiyor; aksine kaçıyor, saklıyor, susuyor. Ancak bu suskunluk bir zayıflık değil, toplum baskısı, aile yapısı ve “ayıp”, “elalem ne der” gibi kalıpların birey üzerindeki etkisini gözler önüne seren bilinçli bir tutum olarak sunuluyor.
Yazar, dramatik olayları abartıya kaçmadan, gündelik hayatın içinden seçerek anlatıyor. Bu da kitabı daha sarsıcı kılıyor; çünkü okur, anlatılanların “başkasının hikâyesi” olmadığını fark ediyor. Söylenmeyenler tanıdık geliyor: bastırılmış öfke, yarım kalmış hayaller, başkalarını üzmemek uğruna kendinden vazgeçmeler…
Dil yalın fakat duygusal derinliği yüksek. Özellikle iç monologlar, okurun karakterle empati kurmasını kolaylaştırıyor. Kitap, “konuşursak ne olur?” sorusundan çok, “konuşmazsak neye dönüşürüz?” sorusunu sorduruyor. Bu yönüyle sadece edebi bir eser değil, aynı zamanda psikolojik ve toplumsal bir yüzleşme metni niteliği taşıyor.
Sonuç olarak Söyleme Bilmesinler, sessizliğin ardına saklanan gerçekleri görmek isteyen okurlar için etkileyici bir kitap. Gürültülü bir anlatım bekleyenleri değil; satır aralarında kendi hayatından izler aramaya cesaret edenleri daha çok içine çekiyor. Kitabı bitirdiğinizde aklınızda şu duygu kalıyor: Bazı şeyler söylenmediği için değil, hep saklandığı için ağır.
Bilinç dışı diye bir yer varmış yaşadığınız/yaşadığımız herşeyi kaydediyormuş ve hayatımızın sonrasını görmek/değiştirmek istiyorsak kayıtta neler olduğunu çok iyi bilmemiz gerekiyormuş.
Ah Kenan, ah Fadi, ah Handan ah insanlar yaşadıklarınızın kaderiniz değil bilinç dışının oyunu olduğunu bilseydiniz katlanır mıydınız bunca acıya? Değiştirmek için çabaladığınız hataları tekrarlar mıydınız? Bunları öğrenmek için illa ki tecrübe etmeniz mi gerekiyordu?
Zaman zaman bilinç dışımda neler var diye iç dünyama dönüp baktırarak oralarda yolculuk yaptıraran ve kendimi dinlememi sağlayan karakterler ve analizlerle artık bilinç dışımı daha sağlıklı beslemem gerektiğini öğretti.
Yani yazarın da dediği gibi kitap gözlerimi yorduğuma değdi.
Günümüz gerçeklerini farklı bir kurguyla ele alan yazarımız kanayan yaralarımıza değinerek düşünmemizi sağlamaya çalışmış. Okurken kesilen soluğunuza dikkat edin tekrar nefes almakta zorlanabilirsiniz.
