Gözlerimdeki yaşlar yastığın üzerinde ufak ufak lekeler bırakıyordu. Ama ağlamıyordum. Sadece gözlerim yaşla dolmuştu. Ağlamak başka bir şeydir. İnsanın kendini bırakmasıdır. Ağlamak rahatlamaktır.
Delirmek de böyle bir sey olmalıydı; herhalde insan kafasının içindeki o karanlık çukura düşüp yavaş yavaş boğuluyor ve bir daha hiçbir zaman yukarı çıkmayacağının farkına varıyordu.