Geçmiş bir gölge gibi takip eder insanı. Nereye giderse gitsin, ne kadar çok yürürse yürüsün, ne yaparsa yapsın onunladır. Ama eğer insan ışığın açısını değiştirirse onu takip eden o gölge kaybolur.
Uzunca bir zaman hep erteledim kendimi.
Önce ailemi düsündüm, sonra arkadaslarımı, sonra dostlarımı, sonra işimi, sonra da hayatın benden beklediği her şeyi...
Kendime sıra geldiğinde ise ya çok yorgundum ya da çok geçti.