Büşra Yıldıran
@beydeba_
Sapkınlığın göbeğinde, düzenli yaşam, erdem, bir özlem kokusu taşır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Özelliği sürekli yalan, sürekli öldürme olan bir yaşamda, bozulmaz bir kutsala, yasaya, yalan söylemeyeceksin’e öldürmeyeceksin’e inanılması gülünç değil mi?
Her şeye evet demek öldürmeye evet demeyi de varsayar.
Dertli adam Bülent Beyazyürek :)
Bülent abi çok farklı bir insan ve çok da farklı bir kafası var. İnsan onu gerçekten anlamak için önce bütün tabularını bir kenara bırakmalı. Maksadı insanları kırıp incitmek değil, uyuyan tüm insanlığı uyandırmak. Başka şekilde düşünmenin ihtimallerini göstermek için çabalıyor hemde çok.
Ölüm teması çok kuvvetli bir roman. İnsan hayatının anlamını sorgulamaya teşvik var. Ne için ve nasıl yaşadığımızı görmemiz için bir gözlük veriyor diyebilirim. Görmek için çok da farklı pencereler çıkıyor karşımıza.
Hayat boyu belki hiç karşılaşmayacağımız bir sürü tiple bizi bir araya getiriyor. Ateş abi, satılık adam, deli behiye, dertli baba, Cumali ve dahası. Başka bir hayatta yaşamının mümkünlerini görüyoruz. Vefa, aşk, hırs, ölüm sırayla sahneye çıkıyorlar. Kapanışta bizi dünyaya tırnaklarını geçirmiş bir Fehmi Bey bekliyor. Ama oda ölüp gidiyor öylesine bir halde. Yani yine kimseye yar olmayan bir dünyayı okuyoruz. Her birimiz cesedini sırtında taşıyan zavallılarız.
Bazı bölümler uzun uzun anlatımlar var bazı yerlerde ise bi görünüp kaybolan sahneler. Zihnin hızına kalemin yetişemediği yerleri görüyoruz. Sert cümleleri, hükümleri ve küfürleri eksik etmemiş.
Hacimsel olarak korkutucu gelsede akıcı bir anlatım var. Her açılan hayat hikayesinden bir kıssa pay alıp kenara çekilmeli diyorum kendimce.
Oğuz Atay, Ömer Faruk Dönmez ve Bülent Abi farklı bir akımın insanları olarak beğendiğim kişiler ve birbirlerine benziyorlar zihnen.
Farklı bir kitapla tanışmak için tam kitabı derim. Şimdiden hepinize iyi okumalar
