Kurallara uymak, oyunu düzenine göre oynamak, aptallıktı sadece; kimse teşekkür etmiyordu size bundan dolayı. Sanıyordunuz ki günün birinde bütüin gizli acılar, bütün iç çekişmeleri, bütün ince duygular çıkıverecek ortaya ve karşınızdaki insan pişmanlık ve hayranlık içerisinde donup kalacaktır.
Oysa, ne gezer, boştu bütün bunlar.
Hiç bir şeye karar vermemek, hiç bir şey düşünmemek. Daha ne kadar gömülüp kalabilirdi acaba bu yumuşak uyuşukluğun içinde? Ölmüş gibi davranmak, sırtüstü yatıp kalmak; ama bu halde bile, bir çaba harcamak gerekiyordu sadece göz kapaklarını kapamak ve hiçbir şey görmemek için.