"Sıkmayın canınızı, gözyaşları kadere yardım edemez."
Hayatınızda acılarınızı, mutluluklarınızı yaşam koşullarınızı, hayallerinizi, çabalarınızı ve daha birçok duygunuzu paylaştığınız bir mektup arkadaşınız var. Birbirinizin iyiliğini düşünüp birbiriniz için endişelendiğiniz... Ve bir gün mektuplarınız sizi acımasızca eleştiren vehir gören insanların eline geçse... Bundan dolayı da hayatınız bir nebze değişse işe gitmeye utanır olsanız, insanlara karşı kendinizi mahçup hissetseniz ?
Uzaktan akraba olan orta yaşlarındaki Devuşkin ile yirmili yaşlarındaki Varvara Alekseyevna'nın birbirlerine yazmış olduğu mektuplar.. Dostoyevski'nin ilk romanı olan "insancıklar" toplum olayların, yokluğun, acımasızlığın verdiği hüznü görüyoruz. Samimi bir dille birbirlerine destek amaçlı yazdıkları mektupları okurken zavallı insanlar adını taşıyan bu kitapta umudu, çabaya insanların birbirine iyi gelmleri adına gösterdikleri merhamete tanık oluyoruz.
İnsanların birbirine benzeye hayatları, duvara tosladığı zamanları oluyor. Vanya dayı ile Sonya gibi. Her biri yanlış bir kişiye âşık olmanın ve yanlış tercih yapmanın azabını yaşamaktadır.
Vanya DayıAnton Çehov · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 201611,4bin okunma