Uğruna savaştığımız her şey gibi seviyorum seni. Seni özgürlüğü, haysiyeti, bütün insanların çalışma ve aç kalmama haklarını sevdiğim gibi seviyorum. Seni savunduğumuz Madrid’i sevdiğim gibi seviyorum ve ölen bütün yoldaşlarımı sevdiğim gibi.
Burjuvaların tıka basa, çatlayıncaya kadar yediği için karbonatsız yaşayamadığı; yoksulların ise doğdukları günden öldükleri güne değin hep aç yaşadıkları bir ülkede verem olmayıp da ne yapabilirdi?