Çünkü kişi ancak kendi yaşadıklarından;
ve yine ancak kendi yaşadıkları aracılığıyla
başka kişilerin yaşadıklarından (ve yazdıklarından)
bir şeyler edinebilir.
Yaşamın, tasarladıkların ile gerçekleştirebildiklerin arasında gidip gelecek: gerçekleştirebildiklerin tasarladıklarından hep eksik;
tasarladıkların gerçekleştirebildiklerinden hep fazla.
Yaşamda öteki kişilere ulaşabildiğin anlar,
bir ormandaki kuş ötüşleri gibi olacak: uzaklardan gelip geçerken kısacık bir süre yapraklarda yankılanacaklar o kadar...
Orman, bütün sessizliğiyle, yine yalnız,
duracak orada.