Ben boş sayfaya yavaş yavaş yeni kelimeler
ekleyerek masamda oturdukça; günler, aylar, yıllar geçtikçe kendime yeni bir âlem kurduğumu, kendi içimdeki bir başka insanı, tıpkı bir köprüyü ya da bir kubbeyi taş taş kuran biri gibi ortaya çıkardığımı hissederim. biz yazarların taşları kelimelerdir.
Orhan Pamuk