İnsan soyu zayıf, kırılgan, ölümlü, her türlü hastalığa, kazaya, acıya açık ama kendini avutarak yaşıyor, bunları unutuyor. İşte anahtar kelime bu; hayatın özü, büyük sırrı; olmazsa olmazı: Unutmak. Eğer unutmak diye bir şey olmasaydı, yaşam da olmazdı. İnsan, unutmadan hayatını sürdüremez.
Ancak sevinç ve mutluluk insanı nasıl güzelleştiriyor! Kalp nasıl da aşkla kaynıyor! Kalbindeki her şeyi başka bir kalbe boşaltmak istiyormuşsun gibi geliyor. Ve bu sevinç ne kadar bulaşıcı!