Depresif ve intihar eğilimli hastaların "gerçek" sorunları olmadığını söylemek çok safça olurdu. Hepimizin ekonomik, kişiler arası ilişkiler, sağlık, vs. gibi gerçek sorunları vardır. Bu tür zorluklar intihar olmadan mantıklı bir şekilde çözülebilir. Aslında bu şekilde meydan okumalarla başa çıkmak duygudurumunuzu yükseltir ve kişisel gelişiminize katkıda bulunur. Dahası, 9. Bölüm'de anlatıldığı gibi gerçek sorunlar sizi az bile olsa depresifleştiremez. Yalnızca çarpıtılmış düşünceler, geçerli umutlarınızı ve özgüveninizi sizden çalabilir. Bugüne kadar, depresif bir hastada intiharı gerektirecek kadar çözümsüz "gerçek" hiçbir sorun görmedim.
Elinizde bir konu olduğunu ve yavaş ilerlediğinizi gözlemlediğinizi varsayalım. Azalan verim noktasına ulaştığınızı ve bir sonraki konuya geçmeniz sizin için daha iyi olacağını fark etmiş olabilirsiniz. Deri değiştirmenizi savunmuyorum; ancak, stres yaratan tek bir şaheserdense çok sayıda iyi, somut performansın da sizi eşit derecede memnun edeceğini göreceksiniz.
Kendinize hata yapma hakkı tanımanız sizi çelişkili biçimde daha iyi bir insan yapacaktır. Diğer kişi kendini hayal kırıklığına uğramış hissederse size insan ötesi, gerçekçi olmayan beklentiler yükleyerek asıl hatayı kendisi yapmıştır. Bu aptalca beklentileri benimsemezseniz, ne aptalca bir şey yaptığınızda kızacak veya savunmaya geçeceksiniz, ne de utanacaksınız. Seçim çok net! Ya mükemmel olmayı deneyip kendinizi berbat hissedeceksiniz ya da insan olmayı, mükemmel olmamayı ve yaşamınızı kolaylaştırmayı amaç edineceksiniz. Hangisini seçiyorsunuz?