Ölümü ele alisi, hissettiklerini okuyucuya gecirebilmesi, hastalik surecinden olume ve sonrasinda yasa uzanan o uzun sureci bu kadar guzel anlatmasiyla cok sevdim. Burukluk birakti bende cunku yakinini kaybetmis biri olarak benzer surecleri gozlemledim. Son olarak hosuma giden birkac alinti birakiyorum:
•Bir araya gelip onun olaganustu yasamini kutlayalim. Olumu degil, hayati kutlamak. • Baba bambaska bir seydir, puslu belirsiz ve karanlıktir, bazen korkutucudur, cogu zaman ortada yoktur. • Dostoyevski, insanin mutlu oldugunu bilmedigi icin mutsuz oldugunu, tek sebebin bu oldugunu soyler.