beyza
@beyzucom
bi' elimde kaygı, diğerinde hayal
büyük felaket anlarında olduğu gibi, büyük sevinç günlerinde de duygularımızı başkalarıyla paylaşmak bizim için bir derin ihtiyaçtır.
nereye gideyim?
benim yerim neresidir?
kimlere doğru varayım?
beni kimler anlar? kimler derdime deva bulur?
onlar gibi olmak, onlar gibi giyinmek, onlar gibi yiyip içmek, onlar gibi oturup kalkmak, onların diliyle konuşmak... haydi bunların hepsini yapayım. fakat onlar gibi nasıl düşünebilirim? nasıl onlar gibi hissedebilirim?
talim, terbiye, iyi örnek, bunların hepsi geçici şeylerdir. ve çevre değişmedikçe insanın değişmesine imkan yoktur