Busra G

Kim bilir iç sıkıntısı olmasa, belki insanlar işe gitmeyi unuturlardı. 'İş avutur,' derdi babası. O böyle avuntu istemiyordu. Bir örnek yazılar yazmak, bir örnek dersler vermek, bir örnek çekiç sallamaktı onların iş dedikleri. Kornasını ötekilerden başka öttüren bir şoför, çekicini başka ahenkle sallayan bir demirci bile ikinci gün kendi kendini tekrarlıyordu. Yaşamın amacı alışkanlıktı, rahatlıktı. Çoğunluk çabadan, yenilikten korkuyordu. Ne kolaydi onlara uymak!..
Sayfa 52 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Reklam
Rahatsınız.. Hem ne kadar kolay rahatlıyorsunuz. İçinizde boşluklar yok. Neden ben de sizin gibi olamıyorum? Bir ben miyim yalnız?
Sayfa 49 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Birden kapısını kapamadığı aklına geldi. Hırsız girse bile kitapları çalmazdı. Ötekiler umrunda değildi.
Sayfa 46 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Oynak yerleri, başı durmadan "biz varız" diye bağırdılar. İnsan hasta oldu mu kendi etinin bilincine çok daha varıyordu. Belki onları toplum içinde yaşatan hastalık bilinciydi.
Sayfa 38 - Can yayınları·Kitabı okudu
Doğru hep başkayız. Ayak bastığımız her yer dünyanın merkezi oluyor. Her şey bizim çevremizde dönüyor...
Sayfa 20 - Can yayınları·Kitabı okudu
Reklam