Eğer çocukluk dönemini saymazsa tüm hayatı aynı günü yaşayarak geçmişti. Bir günü defalarca aynı şekilde yaşamak için insanın deli olması gerekirdi ama bu gerçeği ancak şimdi fark ediyordu. Rutin denen şey içmekte olduğu uyuşturucudan farksızdı. Huzurl6 sınırların içinde kalmak beyni uyuşturmanın en garanti yoluydu.
Gelgelelim ki taplar sessizdi. Sayfaları açılmadan önce ölüyken; açılmaya başlandığı andan itibaren canlanarak içlerindeki hikayeleri boşaltırlardı. Üstelik kulağıma tam da benim istediğim kadar fısıldaşır dururlardı.