Bahar
@bhr_34
Reklam
Hayat bir çember, nerede başlarsa orada sona eriyor.
Evet, hayat tuhaf bir şey… Her yeni gün yeni şeyler getiriyordu. Hayat bu harika mavilikteki gökyüzü gibiydi. İnsan ne zaman havanın kararıp karın yağacağını bilemiyordu. Onun için her güzel anın tadını çıkarmak gerekiyordu. Yarın çok geç olabilirdi.
Bir şey hissetmem gerekmiyor mu? Bütün o yıllar boyunca gerçeği boşuna mı aradım?
… artık öğrenmek istediği her şeyi öğrenmiş olduğu için hiçbir şey hissetmiyordu. Ne yas ne rahatlama. İçinde derin bir boşluk oluşmuştu, kapkara bir hiçlik.
Reklam