Şapkalarına baktıkça sonsuz bir hüzünle, bozulan, kuruyan beynini düşünüyorum.
Sonsuza değin söndü.
Bir daha beni hiç düşünemeyeceksin...
Benim hakkımda bir küçük düşünce kalmış mıdır diye şapkaların içlerine baktım.
En korkuncu, yalnız başıma ölecek olmam. Beni rahatlatmak, elimi tutmak, gözlerimi kapamak için yanımda olmayacaksın. Bir yandan da, bütün bunlardan kurtulduğuna seviniyorum. Sen en azından, hiçbir zaman dul olmayacaksın..