hissedilen ve hissedilmeyen
@bicimsila
“pencereyi açmak, manzarayı içeriye almazmış. birine kalbini açmak böyledir biraz.”
Gözlerimi açınca, eski alışkanlık, bugün için bir ümit var mı diye düşünmeye başladım.
Reklam
Kimsenin kendini düzeltmek gibi bir çabası olmadı, bana olduğu gibi kabullenmek kaldı sonra kimse kabullendiğim gibi bile kalmadı. E tabii döndü affetmeler vazgeçmelere, ben oldum hikayenin kötüsü. Bu da hikayenin kısası.
