"Ya bütün hayatım bir yanlıştan ibaretse?"
"Yükseldiğimi sanırken bayır aşağı yuvarlanıyormuşum meğer. Evet, olan gerçekten de bu. Başkalarının gözünde yükselirken hayat ayaklarımın altından akıp gidiyormuş. Artık her şey sona erdi. Yalnızca ölüm kaldı."
"Yalnız kaldığında yanına birilerini çağırmak için korkunç bir istek duyuyor ancak yanında başkaları olursa çok daha kötü hissedeceğini gayet iyi biliyordu."
"Hep aynı şey oluyordu. Bir an için umutlanıyor, hemen ardından umutsuzluk denizine kapılıyordu. Acıysa durmak bilmiyordu. Hep acı, hep çaresizlik,hep aynı şey..."
"İçinde bulunduğu durumu kimse anlamak dahi istemediğinden hiç kimse ona merhamet etmiyordu."