Korku, yavaş yavaş insanı deliliğe yakınlaştırıyormuş, bu
sayede öğrendim. İnsan korkunun eşiğine gelince olasılıklar, akıl ve
mantık ölçüsünden hızlıca uzaklaşıyor; imkânsızlık ortadan kalkıyor, yan
yana gelmesi mümkün olmayan şeyler birden yakınlaşıyor.
Aşk bir kadının bu dünyadaki yalnızlığıdır; ona âşık olan adamın
her şeyi ve nihayetinde kendisini, kadının varlığında yok etmesidir. Ben
henüz yok olmamıştım. Şimdilik
..Her şey değişti.”
Her şey değişti derken bakışlarını kaçırdı. Daha ilk anda, her şeyin değişmesiyle açılan derin bir kuyuya düşmüş olduğunu anlayabiliyordum. O “her şey değişti”nin içinde kim bilir hangi anılar, hangi insanlar vardı... Orası oldukça karanlık bir yerdi. Orası, zamanla daha da kararmış ve artık gözün gözü seçemediği bir yerdi. “Her şey değişti”nin içinde gidenler, bir daha dönmeyenler, ölenler, özlenenler, bir yara olarak orada öylece
duranlar, yarım kalanlar, aldanmalar, tüketilenler, hayal kırıklıkları vardı.