h
@biitab
çünkü ben zamanın kulu değilim
ben Allah’ın kuluyum
297 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Bence insanlar kendilerine benzemeyen herkese bir kulp takıyor. Onlara benzemeyi reddettiğinizde kolaylıkla çemberin dışına itiliyorsunuz. Belki de asıl maharet dışarda kalabilmek.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ben vedalaşabilecek kadar cesur değilim. Ne birine veda edecek ne de birinin gözlerimin içine bakarak benden ayrılmasına gücüm vardı. Hayatımdaki bütün ayrılıklar kuytularda gerçekleşmişti. Korkakça, kaçarcasına. Gizli saklı. Sessiz.
Hayatın aykırısı duran sahnelerin aslında gizli, görünmez bağlarla birbirine bağlandığını epeydir öğrenmiştim, yaşamda tesadüflere asla yer yoktu, aradaki perdeleri yırtmanın tek yolu ruhu arındırmaktı, her yanımı saran gölgelerle kavga etmekten bıkmıştım, çıkış yolu arıyordum, bunu nasıl yapacağımı, nereden başlayacağımı bilmiyordum.
...
Kader yolculuğunun insanı önünde sonunda yaralandığı istasyonlara geri döndüreceğine ve derman bulmak için bir şans daha vereceğine her zaman inanmıştım.
Bir insanın ruhunu ve bedenini sessizlik çukuruna gömerek cezalandırmanın onu ne kadar kırabileceğini biliyordu.
Bir hayata dokunduğunda güzelleştireceği muhakkaktı. Kendi hayatının boşluklarına da aynı merhametle dokunabilmiş miydi? Başkalarının yaralarını şefkatle sararken kendi yarasına aciz kalan, başkalarını düştüğü yerden kaldırırken kendisi için güç yetiremeyen, başkalarına sürekli gülümserken gözyaşlarını içine akıtan kadınlardandı belki de.