h

h
@biitab
çünkü ben zamanın kulu değilim ben Allah’ın kuluyum
Nedir senin acılarını başkalarınınkinden büyük ve değerli kılan? Kibirli bir itibar arayışı bu. Kusur. Kabahat. Ayıp. Yüzleşmen gerekirken vazgeçtin, itiraz etmen gerekirken vazgeçtin, onun peşinden gitmen gerektiği anlarda vazgeçtin. Hayatla baş edebilmenin yolunu böyle buldun: Vazgeçerek. Suskunluktan bir yüz yaptın kendine, kolayca saklanabilmek için. Kendi yüzünü unuttun sonunda, aynalar kifayet etmedi.
kabahat
Reklam
İnsanların yanından yürüyüp giderken elleriniz birbirinize değdi, arkanızda kızıl kan izleri, hanginizin gizli yaralarından sızıyor belli değil. Belki her ikinizin, birbirine karışmış. Büyülü bir çemberin içine girip görünmez oldunuz. Kalabalığın orta yerinden, insanların arasından geçip gittiniz. Bir oyun gibiydi. Görünmezlik oyunu. O günden sonra şehrin bütün sokaklarında aynı oyunu oynadınız. Dünyayla aranıza mesafe girdi. Yalnızca ikiniz vardınız yer yüzünde. Allah önce onu yarattı, sonra onun bakışlarından seni yarattı. Aynı dili konuşan iki yalnız. O ilk karşılaşmayı birbirinize anlatmayı ne çok sevdiniz. Her seferinde yeni bir detay anlatıyor. Sanki anları biriktirmiş de her konuşmanızda hediye kutusundan birini çıkarıp sana veriyor.
bağlanma
Karşı karşıya geldiğinizde bir anlığına sustun. Acemice bir suskunluktu, aradığın hiçbir kelimeyi bulamadın, dilin tutuldu ve o zaman anladın ki orada, uzakları yakın eden sultaniyegâh bir aşk derdi var; kelimeleri ötelere savuran, sessiz sedasız, aşk. Kelimeleri kifayetsiz, aciz, dermansız bırakan kader. Alınyazısı.
bağlanma
Onu sevmeye sürekli yeniden başlarcasına, ilk anın her detayını hafızanda döndürüp duruyorsun. Bir seçme hakkın olsaydı, hayatının sonuna kadar aynı günü tekrar tekrar yaşamayı isterdin. Onu ilk gördüğün günü. Dünyanın en güzel masalının başlangıcı. Bağlanma.
Sayfa 18
Herkes biliyor yalnızlığın ölüm, ölümün de yalnızlık olduğunu.
bağlanma
Reklam