h

h
@biitab
çünkü ben zamanın kulu değilim ben Allah’ın kuluyum
Umudu ceketimin üst cebinde, en fiyakalı yerinde taşıyorum.
Reklam
Varlığıyla avunuyorum yalnızca. Sessiz de olsa varlığıyla.
Sihirli bir lamba gibi önümüze alıp yarını, dilemeye başlıyoruz aklımıza geleni. Yarına ait ne varsa çaresiz bir kutsayış bizimki. Yarının hep olacağına ve iyi olanların yarında olduğuna dair bir inanç. Falcıların anlattığı yalancı yarın hikayelerini dinlemekten garip bir haz duyuyoruz. Yarına ilişkin tüm yalanlara inanmak ihtiyacı bu. Yarınlar aşkına yaşıyoruz. Şimdiki zamanı çalınmış bir kuşağın gelecek zaman kiplerinden merhamet dilenişi ortada olan. Tükenen bir kuşağın varoluşunun yarında olduğuna ilişkin hayalleri belki de. Ertelenen duyguların kayboluşunu geciktirmek diyelim ya da. Sonsuza dek yaşayacağız bu gidişle. Hiç ölmeyeceğiz! “Asra yemin olsun ki insan hüsrandadır…”
Belirlenmişlik ve düzenlilik yok! Yarınsızlık düşüncesi ne kadar da korkunç. Her türlü kurguyu,kurumu değeri hiçe sayıp doğaçlama yaşamak.
Duygularını saklayamamak ne kadar kötüdür. Bazı insanların yüzü, içinden geçirdiği ne varsa dışarı yansıtır. Bazıları gizlemekte beceriksizdir.
Reklam