Zey
@bikitaphane
Okumayı çok seven bir sınıf öğretmeni.
Sena ve Miray isimli iki güzel kız annesi.
Yakında “Yazar”
Ağlayarak bitirdim. Çok tavsiye.
İsmimden dolayı peygamberimizin kızlarından Hz. Zeynep hep ilgimi çekerdi. İsmimi hep çok severdim ama peygamberimizin kızının ismi olduğu için de içten içe sevinirdim. Bu kitabı okumadan önce eşi ile olan sevgisini muhabbetini hiç bilmezdim.
İnanılmaz güzel bir aşk hikayesi. Daha güzel olanı ise gerçek olması. Eşi Ebu’l As müşrik olmasına rağmen ne iyi adam ne yüce ahlaklı. Ki bu yüce ahlak onu sonunda islama kavuşturdu.
Hz. Zeynep’in ahlakının annesi Hatice annemiz gibi olduğunu görmek mutlu etti. Allahım bu ne güzel bir ahlak bu ne güzel bir sabır bu ne güzel bir aşk dedim hep. Sonuna doğru ağlaya ağlaya bitirdim kitabı.
Kurmaca bir metinse ağlıyoruz geçiyor ama bu kurmaca bir metin değil, tarihi gerçekliği olan bir eser. Durum böyle olunca yaşanan ve yaşanamayan şeylere daha çok canı yanıyor insanın.
Ama neyse ki ahiret inancımız var ve diyebiliyorum ki rabbim onları cennette kavuşturacaktır.
Dilerim ki ben de onların komşusu olurum da sıkıca sarılırım Hz. Zeynep’e … Bir dostu bir arkadaşı gibi….
Yakın bir dostummuşcasına okudum derdiyle dertlendim. Bundan sonra Hz Zeynep benim için hep daha özel bir yerde olacak.
Peygamberimizin dönemi ile bilgiye sahip olmak isteyen herkese öneririm. Kısa bir kitap zaten. Kolayca okursunuz. Okursanız çok şey katarsınız heybenize, okumazsanız çok şey kaybedersiniz. Çok tavsiye.
Reklam
İğrenç bir üslup!
Kötülerin diliyle yazılmış bir kitap. Asla bana göre değil. Midem bulandı. Kötülüğün bu kadar açık anlatılmasına. Bu kadar iğrenç şekilde iğrençliklerin anlatılıyor olmasına. İlk 20 sayfada midem bulandı ve bıraktım.
Okunacak sayısız güzellikte kitap varken distopya adı altında iğrençliklerin açıkça yazıldığı bundan gizli bir zevk duyularak anlatılan bir kitabı okumaya karşıyım. Bu mudur edebiyat?! Yazar hakkında da pek iyi düşünemeyeceğim. Tecavüzü, hırsızlığı, cinayeti böyle doğal bir şeymişçesine anlatan birinin iyi biri olduğuna inancım yok. Fantezi dünyasının iğrençliklerle dolu olduğunu düşünüyorum.
Devamını okumayacağım kitabın. Kendime olan saygımdan.
Yarım bırakıyorum.
10 yıllık bir öğretmen ve 2 çocuk annesi bir birey olarak bana katacağı hiç bi şey olmadığını anladığım an bırakma kararı aldığım kitap olur kendisi. İlk 63 sayfada o kadar çok yanlış, günümüzde geçerliliğini kaybetmiş bilgi vardı ki zorlukla tahammül edebildim. En son 63.sayfadaki çocukların kelime dağarcığının az olması gerektiği ile ilgili kısım bardağı taşıran son damla oldu. Kaç yüzyıl geride yazılmış sırf ünlü diye övülen bir kitabı okuyup bakış açımı o kitaba göre şekillendiremem. Bunca yıllık meslek hayatımda eğitim üzerine sayısız kitap okudum hepsi de bana çok güzel şeyler kattı ama bu kitaptaki çağ dışı kalmış şeylere tahammül etmek zorunda değilim. Belki bir şans versem doğru düşüncelerini de görebilirdim fakat günümüzde geçerliliğini yitirmemiş bana, öğretmenliğim ve ebeveynliğim için şahane katkılar sağlayacak yüzlerce kitap varken vaktimi bu kitapla harcayamam.
Kitap bir oturuşta bitecek incelikte. Sorun, bittikten sonra boş boş duvarlara bakma durumu.
Ben ne okudum az önce. Duygularımı ifade edemiyorum.
Hayranlık, üzüntü, kızgınlık ve mutluluk… bütün bu duyguları aynı anda nasıl yaşatabilir 80 sayfa bile olmayan şu kitap.
İşte bu da Aytmatov becerisi.
Kitap hakkında pek bir şey demeyeceğim. Okuyun ve düşüncelere kendiniz dalın…
Kitap 32 sayfada size onlarca yüzlerce şey anlatmış. İncelediğinizde çocuk kitabı gibi duran bu kitabın aslında bir distopya olduğunu görüyorsunuz. Vermek istediği mesajlar çok güzel.
Reklam