Acaba iyi bir şey olacak mı? Hayır, dedim kendime. iyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insani. Sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötü şeyler çıkar. Ya da hiçbir şey çıkmaz.
Ne olmuştu da, "Seninle dünyanın her yerine gelirim," diyen Müzeyyen, durduğu yerden çekip gitmelere başlamıştı. Nerelere gidiyordu? Gelirken getirdiği bakışlar ne dalgaydı? Hangisi Müzeyyen'di? Ya da Müzeyyen kimdi? İlk tanıdığım kimdi, şimdiki kim?
İnsan bazı imkansızlıkları kabul edebiliyor ama bir türlü o imkansızlıklarla yaşamayı öğrenemiyor. Hayat gördüğünden ibaretse gördüğü kadarını, daha fazlası ise daha fazlasını istiyor. Yaradılışının doğasındaki doyumsuzluğu en çok neye karşı hissederse farkında olmadan ona ait oluyor. Kimi bir sese, kimi bir gülüşe, kimiyse herhangi bir maddeye tutulup kalıyor. Aklını kullanan kalbinden kurtulacağını zannetse bile gün geliyor kalbinin esiri oluyor.