Onlar ki toprakta karınca,
suda balık, havada kuş kadar çokturlar,
Korkak, cesur, cahil, hakim ve çocukturlar,
Ve kahreden yaratan ki onlardır.
Destanımızda yalnız onların mâceraları vardır.
Nazım Hikmet Ran
Elimden gelse askerlik görevi gibi bir görev zorunluluğu yaratırdım. Örneğin iki kitap çıkaran bir ozanın üçüncü kitabında ulusal konulara değinmesini “yazı yurtseverliği borcu” saydırırdım. Toplumculuk konusu da böyle. Toplumculuğu komünistliğe yeğlemek ya da suçlamak neden? Yukarıda dediğim gibi orada bütün ozanlarımızın yaşama, yaşatma borcudur o konuyu da işlemek. Ülkeyi yeni düzeylere ulaştırmak.
Sayfa 19 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okuyor