Önemli kişi, uyandırdığı etkinin beklediğinin üstünde olmasından memnun ve tek bir sözünün insanı duyularından bile yoksun bırakabileceği düşüncesiyle tamamen kendinden geçmiş bir halde, arkadaşının bu duruma nasıl baktığını anlamak için fark ettirmeden ona bir göz attı ve arkadasinin çok karışık bir ruh hali içinde bulunduğunu, hatta onun bile korkmaya başladığını memnuniyetle gördü.
Aslında, özünde iyi bir adamdı, arkadaşlarına karşı iyi davranan, hatır gönül bilen biriydi ama general unvanı onun aklını iyice başından almıştı. General unvanını alınca yolunu şaşırmış, ne oldum delisi olmuş, ne yapacağını bilmez hale gelmişti. Kendine denk birileriyle birlikteyse olması gerektiği gibi çok düzgün bir adamdı, hatta pek çok bakımdan hiç de aptal biri değildi; ancak bulunduğu topluluk içindeki insanların unvanı kendisininkinden bir aşağıda bile olsa çok fena olur, ağzını bıçak açmaz, üstelik kendisi de çok daha iyi vakit geçirebileceğini hissettiği halde susardı ve onun bu durumu insanda acıma duygusu uyandırırdı.
Şunu belirtmek gerekir, önemli kişi bu yakınlarda önemli kişi olmuştu, daha önce ise önemsiz bir kişiydi. Aslında bulunduğu yer, șu anda daha önemli başka kişilerle karşılaştırıldığında pek önemli sayılmazdı. Ama başkalarının gözünde önemsiz olanı önemli sayan insanlar her zaman bulunur. Bununla birlikte, kendisi de birçok başka yola başvurarak önemini artırmaya gayret ederdi, örneğin, makamına geldiğinde alt kademedeki memurlar kendisini daha merdivende karşılasın, hiç kimse onun yanına teklifsizce giremesin, her iş asttan üste doğru çok sıkı bir sıra içinde yürüsün, bu şekilde kendisine kadar gelsin isterdi.
Akakiy Akakiyeviç bu çözüm yolunu dinledikten sonra üzüntü içinde ağır adımlarla odasına gitti, geceyi orada nasıl geçirdiğine karar vermek de kendini birazcık olsun başkasının yerine koyabilenlere kalıyor artık.