Bilge
@bilgeyim_
Bu yaralar üstünde çalışırken, kişiliğimiz yavaş yavaş değişir. Ne de olsa öykümüz de değişmiştir. Hayatımız değişmiştir. Artık içsel anlatımımızın da değişmesinin vakti gelmiştir. Birisinin bana dediği gibi: "İçimde hâlâ bir yara var ama artık hayatımı mahvetmiyor. Kim olduğumu artık bu yara tanımlamıyor."
Reklam
Birçok kez eksik olanlar için ağıt yakmaya, haksızlıklara üzülmeye ve karşılanmamış ihtiyaçları gidermeye hazırlıklı olun İyileşme süreci bir lütuftur; dolayısıyla, oturup bir güzel ağlamak Onca sene bastırılmış Üzüntüyü telafi edemez Ama düşündüğünüzden de fazla mesafe kat etmenize yardımcı olabilir.
Çocuk sahibi olmamayı tercih etmiş olan kadınların çoğu yetersiz annelik görmüştür ve nasıl annelik yapacaklarını bilemeyeceklerinden korkarlar. Bazen çocuklarını kendilerine yapıldığı gibi 'mahvedeceklerinden' çekinirler.
Genellikle ebeveynlerimiz kendi ebeveynlerinden destek görmedikleri konularda bizi desteklemiyorlar ve biz de aynı konularda kendimizi ve çocuklarımızı desteklemeyi reddediyoruz ya da bunu başaramıyoruz. Bu zinciri kırmamız ancak bilinçli olarak onu kırmaya karar verdiğimizde mümkün olabilir.
Reklam