Çocukları gerçek insanlar olarak görmüyorum, çünkü onlar küçük erkekler ya da küçük kadınlar değil, sadece bir gün böyle olması (muhtemelen) beklenen türler. Bilhassa yaşı küçük olanlar toplumun ve anne-babalarının sinsi ve şeytani etkilerine maruz kalmadan evvel cinsiyetsizdirler ve dolayısıyla dört dörtlük sevgi görürler.
Ben kendime ufukları sınırlıyorsam bu yine kendi iyiliğim için; korktuğum ve rahatlığımı, güvenliğimi düşündüğüm için. Daha hiçbir şeye zarar verme şansı elde edemediğim bir yaşta dünya bana çok zalimce davrandığı için.