"Küfrediyorum iradesizliğime. Küfrediyorum insanlığıma. O kadar çok renk var ki içine düştüğüm çukurda, her yer kararıyor ve simsiyah oluyor gözlerimi açınca gördüğüm hayat...
...
Aralamaya başladığımda gözkapaklarımı, başlıyor cehennem tiyatrosu!"
"En büyük hatam insanlardan cümlelerimi bitirmelerini beklemekti. Hayatımın belli bir dönemine kadar hep böyle yaptım zaten. Gözlerinin içine baktım beni bilsinler diye. Birisi gelip, 'Evet, ben seni tanıyorum.' desin diye bekledim."