Karlı Bir Gece Vakti Bir Dostu UyandırmakŞiir
Benim adım insanların hizasına yazılmıştır.
Her gün yepyeni rüyalarla ödenebilen bir ceza bu.
Keşke yağmuru çağıracak kadar güzel olmasaydım
Ölüm ve acılar çatsaydı beni
Düşüncem yapma çiçekler kadar gösterişli ve parlak
Sözlerim ihanete varacak doğrulukta olsaydı.
Anmaya gücüm yetseydi de konuşsaydım
Diri-gergin kasları konuşsaydım
Kardeşler! deseydim Kardeşlerim!
Bakın yaklaşıyor yaklaşmakta olan
Bakın yaklaşıyor yaklaşmakta olan
Bakın yaklaşıyor...
Yazık, şairler kadar cesur değilim
Çocukların üşüdükleri anlaşılıyor bütün yaşadıklarımdan
Gövdem kuduz yarasalarla birazcık yatışıyor.
Benim gövdem yıllar boyu sevmekle tarazlandı
Öyle bir çalımlarla gecenin çitlerinden atlardım
Bir güneş sayardım kendimi denizin karşısında
Çünkü çam kokularına sürtünüp ağırlaşan ruhların
İnanmazdım dosyalara sığacağına
Gittikçe ışıldardım dükkânlar kararırken
Hüznün o beyaz etrafına sakallarım batardı.
Benim adım bilinen cevapların üstüne mühürlenmiş
Ellerim tütsülenmiş
Evlerin yeni yıkanmış serin taşlıklarında
Dirgenler, bakraçlar, tornavidalar
Bende kül, bende kanat, bende gizem bırakmadılar
Okuma eyleminin insan muhayyelesini, düşünme ve kendi başına karar verme yetilerini geliştirdiği bilinen bir gerçektir. Öte yandan, hayal gücü kıt, düşünme ve karar verme yeteneği zayıf kişilerden oluşmuş bir toplumun ilerleyemeyeceği, bir koyun sürüsü kadar kolay yönetileceği de bir başka gerçektir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Günlük 570
24.06.2026
Uzun zamandır yazmayı bırakmanın acısını çıkarırcasına kanattım elimi.
Yazarken öylesine sıkmışım işte kalemi.
İnan bana arkadaşım; Biliyordum. Hissediyordum. Ne sözleri birbirine uyuyordu ne davranışları.
Seven sevdiğine kullanmaz o kelimeleri.
Ben sevmediğime dâhi kullanmamıştım bir kez olsun o zehirleri.
İşte günlük yazmayı bırakmamın nedenini anlatacağım dinle beni...
Rüznâme-i senin içün ettim ihtitâm
Ki lâyık idün yevm-i külliyanıma sen
Lâkin cefâpîşem etti ruhunu feverân
Anladım ki bâid-i sevdâ istersin sen
Cünha saymazım çün göynüm virân
Uzletimden kopardın meni zorla sen
Aysarı değildir hasletim ki ne bu hüsran
İnhisara müddeî hem rind-meşrepsin sen
Her bir kelimede saklı olan hikaye sen.
Çöz şimdi tüm bulmacayı, değil hiçbir tanıdığın ben.
Hallerimi değişken buldun, her sözüm seni tartmak üzerineyken.
Hani sevdiğin tüm şiirlerimden ettim ferâgât, sırf istedin diye sen.
Yorgunluğum ve solgunluğum, haklılığıma kırgınlığımdan aslen.
Her vakâyı hisseden benken saygımdan sustum, geldim bilmezden.
Hata benim bilirim, tüm tecrübemi ve ihtiyatımı bıraktım elden.
Suçlamam o kartalı yalnız uçmayı sevdiğinden...
Bilinen bir hikayenin bilinen bir sonunda buldum yine kendimi.
Bir zamanların meşhur beyiti sardı çevremi.
Hestia Heykeli
heykel, Manisa'daki Aigai Antik Kenti'nde bulunan ve şu anda Manisa Müzesi'nde sergilenen Hestia Heykeli'dir
Heykel, Helenistik Dönem'den günümüze ulaşan, bilinen tek tam Hestia heykeli olma özelliğini taşır.
Yaklaşık 2.70 metre yüksekliğindeki eser, 2004 yılında Aigai meclis binasının (Bouleuterion) enkazında bulunmuştur.
Evlerin ve kentlerin koruyucusu tanrıça Hestia'yı betimleyen bu heykel, 2000 yıldan daha eskidir.
Vibia Sabina'nın Hayat Boyu Heykeli (İmparator Hadrian'ın Karısı)
Vibia Sabina Roma İmparatoru Hadrianus'un eşi ve imparatoriçesidir (117-138). Hadrian'ın ikinci dereceden kuzeni olan Sabina, Trajan'ın yeğeninin kızıdır ve evlilikleri siyasi/dinamik nedenlerle (Plotina'nın isteğiyle) M.S. 100 yılında gerçekleşmiştir.
Heykel: En bilinen hayat boyu (life-size) mermer heykeli, Hadrian'ın Tivoli'deki Villa Adriana'sında bulunmuştur. 2. yüzyıla tarihlenir, Sabina'yı ayakta, klasik Roma imparatoriçe kıyafetiyle (zarif drapeli elbise) idealize edilmiş genç ve asil bir ifadeyle gösterir. Heykel, dönemin heykel sanatının zarafetini yansıtır ve genellikle Hadrian heykelleriyle birlikte sergilenmiştir.
Sabina, Hadrian'la evliliği boyunca resmi görevler üstlendi ancak evlilikleri mutsuz olarak bilinir (Hadrian'ın ilgisi başkalarındaydı). Ölümünden sonra Hadrian tarafından tanrılaştırıldı (Diva Sabina). Heykel bugün çeşitli müzelerde (örneğin Villa Adriana buluntuları) görülebilir.
Bu heykel, Roma İmparatorluk sanatında imparatoriçelerin resmi portreciliğinin tipik bir örneğidir.
Hagia Triada lahti
Bu görsel, Girit'teki Hagia Triada arkeolojik alanında bulunan ve Minoan medeniyetine ait olan ünlü lahtin bir parçasını göstermektedir.
Fresk, BC 1370-1320 yılları arasına tarihlenmekte olup, ayin ve sunu sahnelerini tasvir eden bir geçit törenini resmetmektedir.
Görselde, su kovaları taşıyan kadınlar ve lir çalan bir müzisyen yer almaktadır; bu lirin bilinen en eski lir tasvirlerinden biri olduğu söylenmektedir.
Eser şu anda Yunanistan'daki Kandiye Arkeoloji Müzesi'nde (Heraklion Archaeological Museum) sergilenmektedir.