Keşke çıkarıp şu kalbimi, koyabilsem başucuna.
Uyandığında görsen;
gece olsa; kalbimin sesi seni zikretse.
Keşke mavi umuttan bir adım öteye gidebilsem.
Şu yorgun başımı koysam dizlerine.
Şu özlem dolu ruhumu alıp sarmalasan.
Zulümler susar mı, acılar biter mi bilmem ama...
Ben susarım, Mavi.
Kelimelerim susar, cümlelerim.
Hatta belki şiirlerim bile.
Aşktan öte, daha konuşacak, anlatacak ne var ki?
#1000kitap