Annem dün "inşallah seni Sefer ayından sonra evlendireceğiz" dedi. İnşallah. Kısmetim kim bilmiyorum. Birde bizimkilerin yaş geçtikçe gıybet yapma hormonları daha fazla arttığı için X kişisi deseler doğruluk yanlışlık payını sorgulamayı bile geçtim. Artık nasibim kim olursa olsun. Allah ne nasip eder bilmem ama aklımda şu birkaç şey var hepsini uygulamayan evlenirsem evime tuvalete bile gelmesin:
1) Benle yada hanımla benim evimde ne ebeveynlerimiz, ne kardeşlerimiz, ne herhangi bir akraba, ne de herhangi bir arkadaş gıybet yapmayacak. Beni ve hanımı geçtim bizim eve gelip birbiriyle de gıybet yapmayacak. Gider nerede yaparsa yapar o dilini sökerim.
2) Bunu inşallah hanımın ebeveynine de derim: Evladını özleyen iki taraf birbiriyle anlaşıp aynı gün gelir görmeye ve beraber kalkıp giderler, misafir kalacaklarsa beraber kalırlar, ha birisinin işi çıkar kalamazsa hepsi beraber gider. Başta yazdım gıybet yapmayacaklar benim evimde.
3) Hanımın ebeveyni ne kadar değerliyse benimkiler kırmızı çizgim. İster haftalık, ister aylık evli olayım dakikasında gider boşarım.
Dipnot: Hele birini bulayım da 😉
O zaman ?
Sevdiğim kadını rahatsız etmediğimi bilmem gerek ve ebeden sevmeye söz verdiğimiz gibi doyasıya sevmek sevişmek gülmek eğlenmek ağlamak için O İSTİYORSA, O DERSE buyursun her yerim apaçık...
Kıymetlim 🧡
Favori şiirlerimden ruhuma dokunan dizeler.. İyi geceler.1000Kitap
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi alevden;
Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu…
Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse;
Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse;
Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse…
Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla,
Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla!…
Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince
Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince.
Leyla
Leyla, Evlâd-ı Fatihân’ın ayzıt kızı
Kömür gözlere ne de güzel yakışır o ten
Leyla, Mostar’a şavkıyan çoban yıldızı
Rumeli toprakları kadar güzelsin sen.
Ben, ihtilal kumandanı Gazi Batur Yahya
Sen, Müşir Sami Paşa’nın güzel kızı Leyla
Avuçlarında parçalanır şarkî coğrafya
Nişabur elmasları kadar güzelsin sen.
Leyla, Batı Türkistan’ın selvi güzeli
Saçları divan şiiri, gözleri Kerkük gazeli
Elleri lale, karanfil, nergis bezeli
Niğbolu kılıçları kadar güzelsin sen.
Mustafa Eşref Bey’e mendilini vermişsin
İçine de saçlarından bir telini koymuşsun
Sen bu Yahya’ya acunu bağışlamışsın
Divriği ırmakları kadar güzelsin sen.
Mendilini Mustafa’dan az evvel aldım
Üç defa öptüm de kalpağıma sürdüm
Saçının telini cevşen-i kebire sardım
İsfahan bahçeleri kadar güzelsin sen.
Payitaht, cesedime bin kese altın saymış
Peşime de bin beş yüz acem süvari salmış
Bu hengâmede Yahya seni nasıl sevmiş?
Boğazkesen hisarları kadar güzelsin sen.
Selam Söyleyin..Şiir
Ben bilmem sevdiğim ellerde ne eder,
Hangi kurdun peşinden gider.
Hangi kurt beni yârimden eder,
A kuşlar selam söyleyin yârime.
Annem kara haber getirdi,
"Sevdiğin el topraklarında öldü." dedi.
O an bende hayat bitti,
A kuşlar selam söyleyin yârime.
Açtım gözlerimi sevdiğimin mezarında,
Üzerimde siyahlar, sevdiğimin tabutunda al bir yazma.
Gözlerimden akan yaşlarla,
A kuşlar selam söyleyin yârime.
Hiç gitmedim o el topraklarına,
Karşı ki dağların ardına.
Sevdiğim oralarda öldü
A kuşlar selam söyleyin yârime.
Ben bilmem karşı ki dağların ardını,
O dağların ardında yakılan ağıtları.
Doktorum daha geçen gün sardı yaralarımı,
A kuşlar selam söyleyin yârime.
