merve
@bimervos
Puan vermedi·160 syf.·
Beğendi
·2020 16. kitabı
Akşam, gün doğuşunu izlemeyi tasarlıyorum ve sabah yataktan kalkamıyorum: gün boyunca ay ışığını bekliyorum, sonra da akşam, odamdan çıkamıyorum. Ne uğruna uyandığımı, ne uğruna uykuya yattığımı bilmiyorum. Yaşamımı bir zamanlar devindiren maya yok artık: derin gecelerde beni uyanık tutan, sabahları beni uykudan uyandıran o uyarıcı çekicilik yitip gitti.
İnsanın doğası sınırlıdır. Sevince, kedere, acılara ancak belli bir dereceye dek dayanabilir ve o derece aşılırsa, insan yok olur. Yani söz konusu olan birinin güçlü ya da zayıf olup olmadığı değildir. Kendi yaşantısına ne ölçüde dayanabiliyor, mesele budur. Hem ahlaki hem bedensel anlamda.