İşitilen şey,görülen şeyden daha dehşet verici olabiliyor sanki. Sadece sözcükler ölüm gerçeğini kesinleştirebilir. Biri o öldü demediği sürece hâlâ bir umut vardır .
Önemsiz bulduğum insanlara neden bu kadar nazik davrandığımı düşündüm.Çünkü onlar benden her an nefret edebilirler. Oysa beni seven insanlar zaten seviyor ve beni aniden sevmekten vazgeçme ihtimalleri düşük. Bu yüzden onlara karşı daha huysuz ve ters olabiliyorum.
Gülmek istemediğimde gülmemek, herkesle iyi geçinmeye çalışmak zorunda hissetmemek istiyorum.
&
Başkalarına uyum sağlayan taraf hep ben oluyorum.
&
"Hiç kendinizden daha çok ortaya koyduğunuz için sizden uzaklaşan oldu mu?"