GÜN BATIMI YASAKLARI ~ JAYNE COWIE
İçerik;
️Distopik polisiye
️Tersiye dünya duzeni
️Kadın egemen bir toplum
️Erkekler için geçerli katı kurallar
️Parkta bulunan bir kadın cesedi
️Annesine kızgın bir genç kız
️Toplumsal normlar, yıkılan tabular
️Feminist bir bakış
️320 sayfa
Selam dostlar. #günbatımıyasakları nı bitirdim ve gerçekten harikaydı. Erkek egemen toplumsal düzen bir ölumle bir gecede tersine dönerse ve düzen artık kadınların eline geçerse ne olur? İşte bu kitapta da böylesi bir distopik konu işleniyor. Hayali bile uçuk
Gün Batımı Yasakları kadınlara özgürlük veren fakat erkeklere belli bir saatten sonra dışarı çıkması yasak olan, çalışma hayatında kadınlara öncelik verilen, ailede, çocuk bakımında kadınların beyanını esas alan bir kurallar silsilesidir. Bu kurallardan sonra öldürülen kadınların sayıları büyük oranda düşmüştür. Cass’in annesi kamuda bir kelepçeci ve babası da Gün Batımı Yasakları’nı çiğneyen biri olarak hapistedir. Babasının hapse girmesine sebep gördüğü annesinden ölesiye nefret eder. Fakat babasının cezası bitip hapisten çıkınca her şey değişecektir. Artık annesiyle değil babasıyla yaşamayı düşünür. Bir gün annesinin iş yerine gittiğinde eline bir kelepçe anahtarı geçer. Onu geri vermez, saklar. Belki ölesiye nefret ettiği bu yasakları delmenin cazibesi onu teşvik etmiştir. Zira onun gözünde erkekler zulüm altındadır. Peki yaptığı doğru mudur? Yasaklar gerçekten onları koruyor mudur yoksa bireylerin kararları önünde kocaman bir duvar mı örüyordur?
Konusu ve kurgusuyla merakla kendini okutan, “Acaba her şey tersine olsaydı daha mı güvende olurduk yoksa güç karşısında iyice düzeni mi bozardık?” diye sorgulatan bir kitap oldu. Hayali bir güzeldi ama söyleyeyim Siz de böyle tersine dünya düzeni temalı kitaplar okumayı ve cinayeti çözerken
Arkadaşlar ben bu kitaba başlamadan önce çok önyargılıydım ancak kitaba başladım ve kitabı üç gün içinde bitirdim herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum Bu kitabı bana bir ablam vermişti iyi ki vermiş ona da çok teşekkür ediyorum Bu kitabın devamı olan elmalı turtayı da okudum onun içinde ayrı bir inceleme yazmayı düşünüyorum bence okuyun pişman olmazsınız içerisinde biraz gizem biraz da aşk varBu yazıyı okuduğunuz için teşekkür ederim Beni takip etmenizi ve bu incelemeyi beğenmenizi istiyorum teşekkürler

Reklam
Herkese merhabalar
Bugün sizlere @beyazatliprensesmasali kaleminden çıkmış güzel bir kitap önerisi ile geldim...
İlk bakışta kişisel gelişim tarzında bir kitap okuyacağımı düşünmüştüm ama sayfalar ilerledikçe kendimi geçmişle bugün arasında gidip gelen, insanın iç dünyasına dokunan çok katmanlı bir hikâyenin içinde buldum.
Engin, Serap ve Jale’nin yollarının kesiştiği bu hikâye aslında sadece birkaç kişinin hayatını değil; aile içinde saklananları, çocuklukta açılan yaraları, suskunlukları, önyargıları ve insanın kendini bulma çabasını anlatıyor.
Karakterlerin geçmişlerini öğrendikçe onlara bakışınız değişiyor. İlk başta anlam veremediğiniz davranışların ardındaki nedenleri gördükçe insanları yargılamadan önce hikâyelerini dinlemek gerektiğini bir kez daha hatırlıyorsunuz.
Özellikle Jale karakteri beni çok etkiledi. Başlarda bazı seçimlerine kızsam da yaşadıklarını öğrendikçe ona karşı hislerim değişti. Çünkü bazen insanlar kötü oldukları için değil, taşıdıkları yaralarla baş etmeye çalıştıkları için yanlış kararlar verebiliyor.
Yazarın sade ve akıcı anlatımı sayesinde kitap su gibi aktı. Okurken kendimi zaman zaman bir roman okumaktan çok, karakterlerin hayatına tanıklık eden bir film izliyormuş gibi hissettim.
Geçmiş ve bugünün ustalıkla harmanlanması hikâyeye ayrı bir derinlik katmış. Altını çizmek isteyeceğiniz cümlelerle dolu, duygusu güçlü ve insanı kendi hayatını sorgulamaya iten bir roman.
Anemonlar, insanın kendi içindeki sesi duymaya cesaret etmesi üzerine düşündüren, kalbe dokunan bir hikâye. İçsel yolculukları ve karakter odaklı romanları sevenlerin mutlaka şans vermesi gereken bir kitap.
Kitaplarla kalın
Hayatımızın birden fazla versiyonu olması ne kadar heyecanlı gelsede, sahip olduğumuz her küçük detay için şükreder hale geliyoruz bu kitapla. Şöyle olsa güzel olurdu dediğimiz yerden vuruluyoruz okurken bence herkesin kütüphanesinde olması gereken bir kitap.
Harriet Tyce’ın Kan Portakalı kitabı, başarılı avukat Alison Wood’un hem karmaşık bir cinayet davasını çözmeye çalışıp hem de kendi alkol bağımlılığı ve evliliğindeki sorunlarla yüzleşmesini konu alan, her adımda şüpheyi canlı tutan çarpıcı bir psikolojik gerilim. Mahkeme salonunun ötesine geçerek karakterlerin karanlık iç dünyalarına ve gizli kalmış aile sırlarına odaklanan hikâye, sürekli değişen dengeleri ve finalindeki son derece etkileyici ters köşeleriyle; eğer sürükleyici, gizem dolu ve zihninizi zorlayacak bir roman arıyorsanız kesinlikle listenize eklemeniz gereken bir kitap.
Uzun zaman ardından kitap okumaya dönmek için seçtiğim kitap. Okurken bazı sayfalarda "hah, şimdi bir şeyler olacak sanırım" derken yakaladım kendimi çok kez. Ama kitap oldukça sakindi. Bunu sıkıcı bulmadım, aksine huzurlu ve zihin sakinleştirici buldum. Hızla tükettiğimiz kısa içeriklerden sonra karakterin sakin dünyasına misafir olmak hoşuma gitti. 20'li yaşlarda birinden bekleyebileceğimizden farklı beklentileri ve düşünce sistemi olan bir kız bence. Japon kültürü ile de ilgisi olabilir, çok hakim değilim. Kitabın bu yanı da hoşuma gitti, Japon mutfağından birçok yiyecekle karşılaşıyorsunuz, ara sıra da kutlamalarıyla, şeker, sigara markalarıyla.
Kitapta en çok hissettiğim şey ise "ayrılık" oldu. İnsanlar gelip geçiciydi gerçekten. Ve içimde bir yerlere en çok bu sahneler dokundu. Ana karakterin bu ayrılıkları kendisine fazla dokunmadan ve dışarıya yansıtmadan atlatmaya çalışması, hatta bazen görmezden gelme çabası. Oysa ne kadar içten hissettiğini anlayabiliyorsunuz. İnsanlarla bağ kurmak isteyen, ama ürkekliğinden ve bağlanma korkusundan bunu belki de gizlice onlara ait eşyaları gizlice alıp saklayarak yapan... Hayatının başında "işlerin nasıl yürüdüğünü" çözmeye çalışan...
Dediğim gibi, kitapta devamlı bir aksiyon olmamasına rağmen birkaç saatte akıp gitti.
Reklam
Reklam