Halil Cibran'in okuduğum 2.kitabıydı. İlk okuduğum kitabı Ermiş. Fakat bu kitap inanın hayatımda aldığıma üzüldüğüm tek kitap. Yazarın daha önce kitabını okumuş olmam, bu kitapta beni çok büyük bir hayal kırıklığına uğratmış oldu. İçeriğine gelecek olursam; hikayeler anlamsız, hiçbir heyecan uyandırmıyor insanın içinde, başı ve sonu birbirinden o kadar kopuk ki " bitti mi? Bu mu? " Diye kendi kendime uğradığım hayal kırıklığını bastırmaya çalışıyorum. Buna rağmen bitirdim kitabı. Hiçbir kitap yarım bırakılmayı haketmez bana göre....
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
En üzüldüğüm şey gençlerin en güzel vakitlerini,
aptalca dertlerle geçirmekten yaşamaya fırsat bulamamalarıdır......
Zaten mutsuz olmanın tek sebebi de bu değil mi?
Kafka'ya ait mektuplardır.
''Yaşamımız diyorum,nasıl olsa bulanık bir su''
Anam ağlamıştı gamdan kasavetten. D
Dur ya dayanamayacağım şunu da yazayım
''unutamayacağım bir doğa olayıydı yüzün milena, bulutlardan değil, kendiliğinden gölgelenen bir güneştin sanki''
Şuna benzer bir şeyi söyleyen adamla evleneceğim...