Yönümüzü samimiyetle iyiliğe dönelim ve hayatlarımıza bir anlam verebilelim.
Kainatın canlanışı bende her seferinde bir hayret duygusu uyandırıyor. Bir bebeğin yürümeyi ve konuşmayı öğrenmesi, bir ağacın yeşermesi, bir insanın sevmesi... Böylesi zamanlarda hayatın tatlı bir oyun olduğunu düşünüyorum. Yaşamak, oyun oynamak ve şenliğe katılmakmış gibi geliyor. Çünkü oyun, canlı olmanın saf neşesini dışa vurur.
Dünyayı kendi gördükleri biçimde görmeyen, kendilerinden farklı düşünen insanları hainlikle, sapkınlıkla suçlayan kişiler, düşünce olgunluğu bakımından çocukluk evresinde takılıp kalmış olsalar gerektir.
Güzellik ve tecrübesi bizi kendimizden alır. Güzel şeylerle karşılaştığımızda dünyayla farklı bir ilişki içinde bulunduğumuzu hissederiz.
Kalan ancak Allah rızasıdır; ebedilik ancak Allah'ındır.