Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçdiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..
Biraz kırgın..
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
"İyiyimler" yamaladım dilime.
Tedirginim aslında,seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü
hatırlayamamak korkutuyor beni..
Gel diye beklemiyorum artık,
Hatta istemiyorum gelmeni..
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Arasıra geliyorsun aklıma,banane diyorum
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..
~Özdemir Asaf
"Hep kendimi dünyanın en garip insanı olarak düşünürdüm.Fakat sonra dünyada ne kadar çok insan olduğunu düşünmeye başladım.Bu kadar çok insan arasında elbet benim gibi biri olmalıydı,kendini benzer yönlerden tuhaf ve kusurlu hisseden.
Sonra onu hayal etmeye başladım.Bir yerlerde oturmuş onun da beni düşünüyor olduğunu hayal etdim.Yani eğer bir yerlerdeysen ve bunu okuyorsan ve bunu biliyorsan,evet, bu doğru ben burdayım ve en az senin kadar garibim." Frida Kahlo
Unutmaq! Sözə bax! Onda dəhşətlər də var,təsəlli də,vahimə də..Kim unutmasa yaşaya bilər? Elə adam tapılarmı,istədiklərinin hamısını unuda bilsin? Onda xatirələrin qəlpələri ürəkləri parça-parça eləməzmi? Adam o vaxt azad olur ki,uğrunda yaşadığı şeylərin hamısını itirir...