Ortaçağda erkeklik onurunun ve cesaretinin kanıtlanmasıa dayalı erkeklik pratikleri sadece sınıfsal olarak aristokratlara ve onların şövalyelerine askerlik yapma ayrıcalığı sunarken, modernlikle birlikte, bütün erkeklere övünme olanağı sunan vatandaş-ordularının gelişimi sıradan erkekleri de devlete bağlantılı bir erkeklik kimliğine "kavuştudu."
"Güçlü olmak, başarmak, sorunları şiddet kullanarak çözmek, duygularıyla değil aklıyla davranmak, rekabete ve hiyerarşiye dayalı ilişkileri ön plana çıkarmak, bağımsız davranmayı önemsemek, başkalarını yönetmeyi bilmek, vb. davranış özelliklerinin "erkeksi" olduğuna genel kabul gördüğüne göre, erkek olmanın "doğal" bir potansiyel olarak böyle davranmaya yol açtığını mı kabul etmek gerekir?"