Cahit Zarifoğlu'nu nedense pek sevemedim. Mektuplarını bütün önyargıları bir kenara bırakarak okudum. Yine edebî yönü yavan geldi. Mektuplar, bir derginin ayakta kalması için verilen emeği göz önüne sermesi bakımından olabildiğince insancıl ama tatsız.