Eskiden otobüste tek başına geçirilen birkaç dakika yürüyerek gitmek veya bir randevuyu beklemek gibi insanın yalnız kalıp düşünebileceği sessiz zamanlar artık katlanılmaz geliyordu. Farkında olmadan insanların elleri sürekli telefonlan kulaklıklarına, oyunlara gidiyor; teknolojinin bağımlılık ye çekimine karşı koyamıyorlardı. Geçmişin mucizeleri, yepe olana duyulan açlıkla silinip gidiyordu.
Dini tarihin başlangıcından bu yana türümüzün içindeki ateistler, Hıristiyanlar, Müslümanlar, Yahudiler ve tüm dinlerin mensupları, hiç bitmeyen bir çapraz ateşe tutuldu. Bizi birleştiren tek şeyse barışa duyduğumuz derin özlem.
Dünyanın yerinden oynadığını hissettiğin her an, korktuğunu ya da endişelendiğini hissettiğinde yapman gereken şey bu," diyor. "Hadi tekrarla. Yalnız değilsin."