Böyle bir kitabı okuyabildiğim için kendimi şanslı hissediyorum.
Önceden evsiz Yurtsuz mültecileri ülkemizi işgal eden kimseler olarak görüyordum. ancak onların ne tür zulümler gördüğünü bu kitapla bir nebze olsun anlamış oldum.
benim gözümde değeri ufacık olan şeylerin onlar için ne denli büyük ve zor bişey olduğunu öğrendim.
benim kolyem yok küpem yoklarım onların evim yok Yurdum yokları ... ne zalim ne Gaddar bir dünya.
Aslında onların istedikleri Hüseyin'in dediği gibi "bende insandım" yani insan gibi davranılmasıydı . Sırf dini dili ırkı farklı diye bi insanın hayatı böyle basitleştirilmemeli
onların tek istedikleri insan gibi yaşamak ancak bu çok zor çünkü dünya döndükçe kan emici iblisler artacak ve zulüm sürmeye devam edecek...
BİRGÜL AYDIN.