Her çocuğun içinde sevgiyle doldurulması gereken bir duygu deposu vardır. Çocuk gerçekten sevildiğinde doğal ve olması gerektiği gibi gelişir. Sevgi deposu boş kaldığında çocuk, yanlış davranışlara yönelir. Çocukların yaramazlıkları genellikle bu sevgi deposundaki boşluktan kaynaklanır.
Pavlos, sevgiden doğmayan başarıların hiçbirinin anlamlı olmadığını söyleyerek sevgiyi yüceltir ve insanlık oyununun son perdesinde üç karakterin hayatta kalacağını söyler: “İnanç, umut ve sevgi.Ama en önemlisi sevgidir.”