Uzun zaman olmuştu öyle elime kalemi alıp bir şeyler yazmayalı. İyi mi olmuştu kötü mü olmuştu pek bilmesem de bu duyguyu hiç özlememişim onu fark ettim. Dilimden dökülenleri kaldırabiliyorum, buradalar iste ama ya gözümden dökülenler... Onlar çok farklı çok garip. Bu kadar eksik olurken nasıl da bana ağır geliyor ama. Yine mi başa dönüyorum. Hep mi başa döneceğim ben. Böyle mi olacak. Tamam diyorum oldu diyorum busun sen diyorum öyle gurur doluyor mutlu oluyorum. Sonra evimi barkımı yıkarcaına bir şeyler oluyor silikleşiyor her şey gözümde. Ah gözümde... Kocaman her şey. Belki bir gün diyorum belki bir gün her şey benim beklediğim istediğim gibi olur. Şu yüzümü ıslatan sıcak yaşlar belki bir gün sadece mutluluktan akar istediğimi yaşamaktan tamam hissetmemden dolayı akar. Belki bir gün...