📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sesime elimden geldiğince umursamaz bir hava verdim. “Peki
ya kayalıktaki o ihtiyar Titan Prometheus? O nasıl?”
“Sence nasıldır? Her gün karaciğerini kaybediyor.”
“Hâlâ mı? Ölümlülere yardım etmenin Zeus’u neden bu kadar kızdırdığını hiç anlayamadım.”
“Söylesene,” dedi, “sence sefil haldeki biri mi, yoksa mutlu biri mi daha iyi adaklar adar?”
“Mutlu biri elbette.”
“Yanlış,” dedi. “Mutlu biri kendi hayatıyla meşguldür. Kimseye minnet borcu olmadığını düşünür. Ama onu soğuktan titret,karısını öldür, çocuğunu sakat bırak, o zaman dualarını duyarsın. Sana kar beyazı bir süt danası alabilmek için ailesini bir ay aç bırakır. Parası yeterse yüz tane alır.”
“iyi ama,” dedim, “eninde sonunda onu ödüllendirmen gerekmez mi? Yoksa adak sunmayı bırakır.”
“Ah, ne kadar uzun süre devam edeceğini bilsen şaşırırsın.Ama evet, sonunda en iyisi ona bir şey vermektir. O zaman yeniden mutlu olur. Sen de baştan başlayabilirsin.”
Sabırlı günler boyunca hatalı işlerinizi kaldırıp atıp yeniden başlamak
zorunda kalırsınız. Peki buna niye aldırmıyordum? Niye hiçbirimiz aldırmıyorduk?Kardeşlerim adına konuşamam ama benim cevabım basit.Yüz kuşak boyunca dünyada uykulu ve kasvetli, aylak ve rahat
bir halde dolaşıp durmuştum. Hiçbir iz bırakmamış, hiç iyi birşey yapmamıştım. Beni birazcık sevenler bile yanımda kalmak
istememişti.
Yalnız kalmanın nasıl bir şey olduğunu biliyordum. Sen yalnızken başkasının iyi talihinin nasıl diken gibi battığını da. Ne yazık ki yapabileceğim hiçbir şey yoktu.