"Keşke mesleğe bağlılık olsaydı Zeynepcim,bu çok daha ağır bir durum. Bu meslek dışında bir hayatının olmaması.Ama ne diyebiliriz ki,adam yıllardır böyle yaşamış,böyle mutlu olmuş.Hadi işin bitti diyince bırakıp gidemiyor işte..."
Adam hayal dünyasında yaşıyordu. Kendisi mükemmel biriydi,elbette yetiştirdiği çocuklar da öyle olacaktı. Çok iyi tanırdım bu türden insanları,başarısızlıkla,kötülükle,en küçük olumsuzlukla bile yüzleşmek istemezlerdi. Hatta olumsuzluğun var olduğunu da kabul etmezlerdi. Kendileri iyi oldukları zaman bütün dünyanın da iyi olacağını zannederlerdi. Üstelik hayat sürekli olarak onları düzeltmesine rağmen vazgeçmezlerdi bu aptalca iyimserliklerinden.
"Önce bayrağı indirdiler. Herhalde teröristlerin bile işleri sırasına uygun yapması gerekiyor. Aslında, belki de en gelenekçi onlar. Kendilerinden beklenen her şeyi yapmak zorundalar..."